مولوی - دیوان شمس – غزلیات – عزل شمارۀ 3

زان سوي او چندان وفا زين سوي تو چندين جفا

زان سوي او چندان كرم زين سو خلاف و بيش و كم

زان سوي او چندان نعم زين سوي تو چندين خطا

زين سوي تو چندين حسد چندين خيال و ظن بد

زان سوي او چندان كشش چندان چشش چندان عطا

چندين چشش از بهر چه تا جان تلخت خوش شود

چندين كشش از بهر چه تا در رسي در اوليا

از بد پشيمان مي شوي الله گويان مي شوي

آن دم ترا او مي كشد تا وارهاند مر ترا