سهراب_سپهری

زندگی چیزی نیست؛

که لب طاغچهی عادت

از یاد من و تو برود.

زندگی؛بعد درخت است

به چشم حشره.

زندگی تجربهی شبپره

در تاریکی است.

زندگی حس غریبی است

که یک مرغ مهاجر دارد.

زندگی سوت قطار است

که در خواب پلی میپیچد.

زندگی دیدن یک باغچه

از شیشه مسدود هواپیما.

خبر رفتن موشک به فضا؛

لمس تنهایی «ماه»؛

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر.